หลายๆคนหรือทุกคนนั่นแหละ
เวลาที่มีความสุข เรามักจะดื่มด่ำอยู่กับความสุขนั้นให้เต็มที่เสมอ
เราจะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง คนรอบข้าง หรืออะไรทั้งนั้น
นอกจากคน สิ่งของ หรือกิจกรรมที่สร้างความสุขให้เรา
โดยที่เราไม่ได้คิดเลยว่า ความสุขนั้น เป็นมายาที่ล่อลวงจิตใจของเราแค่เพียงชั่วคราวเท่านั้น
ความรัก...
คำสั้นๆ ที่แฝงไปด้วยความรู้สึกหลากหลายอย่าง ที่สามารถทำให้คนๆนึงเปลี่ยนไปได้
หลายคนทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะมีมัน เพื่อที่จะได้มัน ครอบครองมัน
หลายคนดื่มด่ำกับความรักที่แสนจะสำคัญยิ่งเหลือเกินในชีวิต
ครอบครองความสุขเล็กๆนั้นอย่างเห็นแก่ตัว
โดยไม่เคยหันมามองหรือสนใจใครอีกหลายๆคน ที่เฝ้าห่วงใย ใส่ใจ
และมอบความรักให้เราอย่างจริงใจโดยไม่หวังผลตอบแทนใดๆ
หลายคนทอดทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง แม้แต่ตัวเอง เพียงเพื่อทำตามความปรารถนาของตัวเอง
ทำตามคนรัก เพียงเพราะเหตุผลสั้นๆว่า "นี่คือความสุขของฉัน"
แต่เวลาที่คนเราผิดหวังจากความรักที่แสนจะสำคัญยิ่งนักของเราแล้ว
ใครล่ะคือคนที่ดูแล ห่วงใย ให้กำลังใจเรา
คนที่เราเฝ้าทุ่มเทให้น่ะหรือ คนที่เราทำตามความต้องการของเขาทุกอย่างน่ะหรือ
คนที่เรายอมเสียทุกอย่างแม้แต่ความเป็นตัวของตัวเองไปน่ะหรือ
เปล่าเลย...
คนที่เราทอดทิ้งเขาต่างหาก คนที่เราไม่รับรู้ความห่วงใยของเขาต่างหาก
คนที่เราไม่ดูดำดูดีเลยต่างหาก
ที่เข้ามาดูแลเรา ในยามที่เราล้ม ในยามที่เราอ้างว้าง ผิดหวัง เสียใจ
กับความผิดพลาด ความงี่เง่า ของตัวเราเอง
ใครอีกหลายๆคนที่คอยประคับประคองเรา เมื่อยามที่เราไร้เรี่ยวแรง
ใครอีกหลายๆคนที่คอยให้กำลังใจ คอยปลอบใจ คอยเป็นห่วงเป็นใยเรา
เวลาที่คุณผิดหวังจากความรักของตัวเอง อย่าพูดว่า "เราไม่เหลือใคร"
เพราะเรายังเหลือคนที่รักเราเท่าเดิม เรายังเหลือคนที่เป็นห่วงเราเท่าเดิม
แต่คนที่เราเสียไปคือคนที่ไม่รักเราต่างหาก เราเสียคนที่ไม่เห็นคุณค่าของเราต่างหาก
เราเสียคนที่ทำร้ายเราไปต่างหาก
แล้วเราจะมานั่งเสียใจอยู่ทำไม ในเมื่อชีวิตเราได้เสียคนที่ไม่รัก ไม่หวังดี ไม่จริงใจกับเราไป
แต่เรายังคงเหลือคนที่รัก หวังดี และจริงใจกับเราเหมือนเดิม มันเป็นเรื่องไม่ดีตรงไหน
เวลาที่เรามีความสุข เราจะทอดทิ้งคนที่คอยรักคอยดูแลเราอย่างไม่ไยดี
เราใช้ชีวิตดื่นด่ำกับความสุขชั่วคราวของเราอย่างเห็นแก่ตัว
แต่เวลาที่คนเรามีความทุกข์ คนแรกที่เราเดินกลับไปหา
กลับกลายเป็นคนที่เราทอดทิ้งเค้าเมื่อยามที่เรามีความสุข
ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก แต่...คนที่คอยรัก คอยห่วงใยเราอย่างใจจริงนั้น กลับไม่เคยรังเกียจเราเลย
พวกเขาพร้อมที่จะอ้าแขนต้อนรับเราเสมอ ไม่ว่าในยามที่เราทุกข์หรือสุขก็ตาม
ฉันเป็นคนนึงที่เป็นเช่นนั้น เห็นแก่ตัว และทอดทิ้งคนสำคัญหลายๆคนในชีวิตไป
และใช้ชีวิตดื่มด่ำความสุขชั่วครั้งชั่วคราวของตัวเองอย่างเห็นแก่ตัว
คุณย่า...เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆที่คอยดูแล ให้ความรัก ความห่วงใย ความเข้าใจ
ความหวังดี และปกป้องฉันเสมอ
วันเกิดของฉันเมื่อปีที่แล้ว ฉันเข้าไปหาท่าน กราบท่านขอพรจากท่าน ซึ่งฉันก็ทำอย่างนั้นมาทุกๆปี
แต่วันเกิดปีนี้ ฉันกลับรอคอยใครบางคน ใครคนนั้นที่ฉันเฝ้าทุ่มเทให้ทุกอย่าง อย่างลืมตัว
โดยที่ฉันไม่ได้คิดถึงคุณย่า ไม่คิดจะกลับไปกราบ หรือขอพรอะไรจากท่านเลย
ฉันเฝ้าแต่รอใครก็ไม่รู้ มาจากไหนก็รู้ ที่ไม่ได้เลี้ยงดูฉัน ไม่ได้ให้กำเนิด
แต่ฉันกลับรอคอยให้เขามาหาฉันในวันนี้
แทนที่ฉันจะกลับไปกราบ และขอพร นอนหนุนตักให้ท่านลูบหัวเหมือนที่เคยทำ
หลังจากที่ฉันผิดหวังจากความรัก
คนแรกที่ฉันโทรไปหาคือพี่สาว และคนที่ฉันไปกลับหาคนแรกคือคุณย่า
ฉันนอนหนุนตักย่า บอกให้ท่านลูบหัว และแอบร้องไห้
แต่ย่าก็รู้ ย่าถามว่าเป็นอะไร ฉันไม่ตอบ บอกว่าขออยู่แบบนี้สักพัก
ท่านไม่ถาม ค่อยๆเอามือลูบหัวฉันเบาๆ ลูบไปเรื่อย ไม่ยอมหยุด
ย่าบอกเพียงว่าเหนื่อยก็นอน หลับไปเลย ตื่นมาก็ดีขึ้นเอง อยู่กับย่า ไม่เป็นไรๆ
ในยามที่ฉันมีความสุข ฉันละเลยที่จะกลับมาหาท่าน
แต่ในวันที่ฉันทุกข์ ท่านกลับเป็นคนแรกที่ฉันวิ่งมาหา
ฉันรู้สึกดีและอบอุ่นเสมอ เมื่ออยู่กับผู้หญิงคนนี้
ย่า...ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่มีวันทำร้ายฉัน
ย่า...ผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่มีตักนุ่มๆให้ฉันนอนหลับได้เสมอ
ย่า...ผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่มีอ้อมแขนที่อบอุ่นให้ฉันเสมอ
ย่า...ผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่มือเล็กๆที่ลูบหัวฉัน ทำให้ฉันสบายใจได้เสมอ
ย่า...ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ตัวเล็กกว่าฉัน แต่ปกป้องฉันได้เสมอ
ย่า...ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ตัวเล็กกว่าฉัน แต่มีพลังมากเหลือเกินในการดูแลฉันเสมอ
ย่า...ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ตัวเล็กกว่าฉัน และทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยได้เสมอ
ย่า...เป็นได้ทุกอย่างที่ฉันอย่างให้เป็น มีทุกอย่างที่ฉันอยากให้มี และทำทุกอย่างได้อย่างที่ฉันต้องการ
ฉันทอดทิ้งท่าน แล้วดิ้นรนไปวิ่งไล่ตามความสุขชั่วคราวของฉัน เพื่ออะไร
ฉันทอดทิ้งตัวเอง แล้วดิ้นรนวิ่งไล่ตามคนอื่น เพื่ออะไร
ฉันก็เป็น แค่หลานเลวๆ คนนึง...จริงๆ
edit @ 28 Feb 2011 08:57:45 by heelumos




